De ‘Grote Conjunctie’ van 1345 en het uitbreken van de Pest.
Een tijd geleden zat ik ’s avonds op de bank naar de film ‘Bohemian Rhapsody’ te kijken. De film beschrijft het leven van ‘Queen’ zanger Freddy Mercury. Mercury leed aan AIDS en overleed op 24 november 1991. Ik weet nog dat ik die avond op de bank dacht: ‘Je zou toch in zijn horoscoop moeten kunnen zien dat hij AIDS had?!’ De dag erna heb ik geprobeerd de geboortegegevens van Freddy te achterhalen, maar zijn geboortetijd is niet bekend.
In de tussentijd had ik bedacht dat het ‘wel interessant’ zou zijn om ook eens te kijken naar andere epidemieën en pandemieën dan AIDS, te beginnen met de Pest. Ook dat laatste viel niet mee, want (betrouwbare) geboortegegevens zijn er, zover ik weet, niet. Iets zeggen over de persoonlijkheid van mensen die met de Pest besmet werden, het besmettingsmoment, de ‘pestgraden’ in de horoscoop en de informatie die de geboortehoroscoop geeft over deze ziekte is dus niet mogelijk. Dat betekent niet dat er helemaal niets mogelijk is. In mijn zoektocht stootte ik op een aantal verrassingen.
In de astrologie wordt de Pluto/Saturnus cyclus geassocieerd met economische en politieke crises, hongersnood en epidemieën. Pluto/Saturnus speelt een rol tijdens zowel de AIDS- als de Coronapandemie maar ook tijdens de Pestpandemie van 1347-1352. Echter, de Saturnus/Pluto conjunctie vond pas plaats op 21 april 1350. De Pest woedde toen al in volle hevigheid. Ongetwijfeld heeft dit planetenpaar zijn schaduw vooruit geworpen en zijn duit in het zakje gedaan, maar of alleen deze conjunctie zoveel onheil op zijn geweten heeft, vraag ik me af. Daar komt bij dat elke planeet in ons zonnestelsel zijn eigen vaste omlooptijd heeft, waardoor destijds geen enkel transitair planetenpaar exact 8 jaar aaneengesloten in conjunctie (vierkant etc) stond. Er moet dus een andere planetaire invloed zijn geweest, die deze pandemie mogelijk maakte.
De ‘Grote Chronocrator’
Iedereen die christelijk opgevoed is, weet dat de geboorte van de ‘Koning der Joden’ aangekondigd werd door een heldere ster. In het kerstverhaal volgen de Drie Wijzen uit het Oosten een heldere ster, die hen naar de pasgeboren Jezus in Bethlehem leidde. Ze eerden hem met symbolische geschenken: goud, wierook en mirre.
In die tijd was het bestaan van planeten als Uranus, Neptunus en Pluto nog niet bekend en waren de planeten Jupiter en Saturnus de laatste planeten van ons zonnestelsel en de verste planeten die met het blote oog te zien waren. Ook tegenwoordig nog. Ze waren ook het grootst en wanneer ze bijvoorbeeld oppositie de Zon stonden, waren ze zo helder dat ze ’s avonds duidelijk te zien waren. De conjunctie (samenstand) tussen deze twee planeten wordt ook wel de ‘Grote Chronocrator’ genoemd. ‘Chrono’ komt af van Kronos (Saturnus), de tijd en ‘krator’ betekent heerser. Deze ultieme ’tijdaanwijzers’ zouden grote maatschappelijke en historische veranderingen inluiden.
De Jupiter/Saturnuscyclus
Een keer in de 20 jaar vindt er een conjunctie plaats tussen Jupiter en Saturnus. We noemen dit de ‘Grote Conjunctie’. Twintig jaar later vindt er een volgende conjunctie plaats ongeveer 243 graden verder dan de eerste conjunctie. Dus 8 dierenriemtekens en 3 graden verder dan de eerste. Stel je voor dat de eerste conjunctie plaats vond op de eerste graad van Ram, dan zou de volgende plaats vinden op ongeveer 4 graden Boogschutter en die daarna op 7 graden Leeuw, die daarna op 10 graden Ram etc etc. Ram, Boogschutter en Leeuw zijn vuurtekens. Jupiter/Saturnus heeft ongeveer 10 cycli en 200 jaar nodig om zijn gang door de vuurtekens te voltooien alvorens zij hun conjunctie voortzetten in de aardetekens. Twee honderd jaar later gaan ze naar lucht en weer 200 jaar later valt de conjunctie in de watertekens.
Dan zijn we eigenlijk rond en je zou kunnen zeggen dat Jupiter en Saturnus dan hun 800 jarige cyclus door alle elementen voltooid hebben, want ze hebben alle elementen gehad, zowel aarde, lucht, water als vuur. De verandering van element na 200 jaar wordt de ‘Grote Mutatie’ genoemd.
Om mijn verhaal over de Ster van Bethlehem maar even af te maken: zoals je in onderstaande tabel, stammend uit mijn astrologisch programma Janus 6, kunt zien, was er in het jaar 7 voor Christus een conjunctie tussen Jupiter en Saturnus, een Grote Conjunctie dus, in Vissen. De associatie van Vissen met het Christendom is diepgeworteld.
Maar dan zijn we er nog niet.
Dit is de 200 jarige luchtcyclus van Jupiter en Saturnus die begon in 1226. Je ziet dat de Grote Conjunctie elke 20 jaar in een ander luchtteken valt: in 1226 in Waterman, in 1246 in Weegschaal etc. Je ziet dat er in 1306 een drievoudige conjunctie plaats vond, die in eerste instantie op 0 graden Schorpioen viel, maar zowel de retrograde conjunctie als de daaropvolgende afsluitende recht lopende/directe conjunctie vallen weer in Weegschaal (lucht).
De Grote Conjunctie van 2 november 1365 onderbreekt dit patroon, want de conjunctie valt niet in lucht, maar in water, namelijk op 7 graden Schorpioen. Dit noemen we een Preview of een Pre-mutatie. Op het einde van een cyclus in een element is er een periode van 20 jaar die in het element valt waarin de volgende Jupiter/Saturnuscyclus zal plaats vinden. In dit geval is dat water. De aardbewoners krijgen zo al een voorproefje van wat hen te wachten staat op het moment dat de nieuwe watercyclus officieel van start gaat in 1425.
Na deze twintig jaar volgt er meestal nog één cyclus van 20 jaar, in dit geval in lucht. Hier zijn het er echter twee. In deze laatste twee cycli loopt niet meer alles op rolletjes. Dingen die vroeger werkten, werken nu niet meer en de behoefte aan verandering begint te groeien. Het zaadje is gezaaid. Daarna begint de watercyclus van 200 jaar.
De luchtcyclus van de 13e en 14e eeuw
De Jupiter/Saturnuscyclus heeft te maken met sociaal-politieke kwesties. Jupiter en Saturnus worden in de astrologie gezien als sociale planeten, die de brug vormen tussen persoonlijke planeten als Mercurius en Mars en de collectieve, transpersoonlijke planeten Uranus, Neptunus en Pluto.
Ze worden als sociaal en politiek beschouwd, omdat ze onze maatschappelijke structuren, ethiek en persoonlijke groei binnen een gemeenschap bepalen. De wisselwerking tussen deze twee hemellichamen vormt de basis van hoe wij als mensheid samenleven, regels opstellen en omgaan met maatschappelijke uitdagingen.
Wanneer je dit combineert met de luchttekens, krijg je een maatschappij waarin verbinding, harmonie en relaties (de Weegschaal-kant van lucht) heel belangrijk zijn. Het is een maatschappij waar communicatienetwerken, nieuwe/originele ideeën en handel(sreizen) heel belangrijk zijn (de Tweelingen-kant van lucht) net zoals wetenschap en intellectuele trends, theorieën, vrijheid en onafhankelijkheid (de Waterman-kant van lucht).
Dit zie je ook terug in de wereld vóór de Pest. Enkele voorbeelden: de intellectuele wereld in Europa werd gedomineerd door theologie en de scholastiek, waarbij men probeerde het christelijk geloof te verenigen met de logica en filosofie van Aristoteles. Denkers als Thomas van Aquino hadden de basis gelegd voor een systematische benadering van kennis. Aan de prille universiteiten werden al vroege natuurkundige concepten en wiskundige modellen ontwikkeld.
De handel bloeide als nooit tevoren en via de handel ontstonden nieuwe handelsroutes en nieuwe contacten en ideeën. Via het uitgestrekte Mongoolse Rijk was er een levendige culturele en wetenschappelijke uitwisseling tussen Oost-Azië, het Midden-Oosten en Europa. Kennis over astronomie, buskruit en wiskunde werd actief gedeeld over de zijderoutes.
De Pest
Midden in deze 200-jarige luchtcyclus krijgt de wereld te maken met de Zwarte Dood oftewel de Pest. Eigenlijk mag ik hier niet het woordje ‘wereld’ gebruiken, want bijvoorbeeld Columbus had Amerika nog niet ontdekt en ook Australië was nog niet op de wereldkaart verschenen. Van het bestaan van deze continenten waren de mensen zich toen nog niet bewust. Laat ik dan maar zeggen dat de wereld, zoals de mensen die toen kenden, te maken kreeg met de Pest.
De Pest wordt veroorzaakt door een bacterie, de Yersinia pestis. Deze ene bacterie kon zich op verschillende manieren in het menselijk lichaam manifesteren en uitte zich in drie soorten: de Builen-, Long- en Bloedpest. De laatste twee vormen waren 100% dodelijk. De Builenpest was de meest voorkomende variant. Zonder behandeling lag het sterftecijfer tussen de 30% en 75%. Patiënten konden binnen enkele dagen overlijden, maar een aanzienlijk deel overleefde de infectie wel. Tijdens de 14e-eeuwse Pestepidemie kwamen deze drie vormen gelijktijdig voor.
De Pest wordt ook wel de Zwarte Dood genoemd, omdat in het geval van de Bloedpest (septische pest) de bacterie zich direct in de bloedbaan vermenigvuldigde. Dit leidde tot inwendige bloedingen en het afsterven van weefsel, wat de huid zwart deed kleuren. Bij de Longpest infecteerde de bacterie de longen en de ziekte kon overgedragen worden van mens tot mens via hoesten, dus via de lucht.
De meesten van ons zullen wat meer bekend zijn met de Builenpest. De bacterie reist rechtstreeks naar de lymfeklieren van de lies, oksels en nek en veroorzaakt daar de enorme zwellingen.
Doktoren stonden in die tijd machteloos, want ze hadden geen idee wat de oorzaak van de ziekte was en dus ook niet hoe ze die konden bestrijden. Zij wisten nog niets van bacteriën en virussen. Dus de bacterie kon ongestoord haar gang gaan. Tegenwoordig is de Pest goed te genezen, mits er op tijd ingegrepen wordt.
Zonder alle andere pandemieën en epidemieën ‘tekort’ te doen, kun je wel stellen dat de Pestepidemie de grootste catastrofe veroorzaakte, want ongeveer de helft van de Europese bevolking overleed aan deze ziekte. Maar zonder de Pest zouden we nu nog in de Middeleeuwen leven.
Het ontstaan van de pandemie
Voordat de Pest in 1347 in volle hevigheid uitbrak had ze al eerder slachtoffers gemaakt. In 1338/1339 maakte de ziekte al slachtoffers ver van het oog van de wereld. Deze vroege slachtoffers zijn ontdekt in twee oude begraafplaatsen in de buurt van het Issyk-Koelmeer in het huidige Kirgizië.
In steden als Florence en Siena (Italië) was er sprake van welstand. De banken floreerden en maakten handel over grote afstanden mogelijk. De intercontinentale handelsnetwerken breidden zich steeds verder uit, er was een pelgrimsroute van Canterbury naar Rome waar veel gebruik van werd gemaakt, maar ook de kunst floreerde. Er werd dus flink gereisd over land, maar ook over zee.
Genua, bijvoorbeeld, had handelsposten in Caffa, op de Krim. De Mongolen belegerden deze havenstad in 1346, toen hun leger werd geteisterd door de Pest. Het verhaal gaat dat ze besmette lijken over de stadsmuren katapulteerden. Maar of dit vroege staaltje van biologische oorlogsvoering werkelijk plaats gevonden heeft, is niet zeker. In ieder geval brachten Genuese vluchtelingen de ziekte per schip naar Italië, wat in 1347 de Zwarte Dood in Europa ontketende. Deze graanschepen hadden namelijk een blinde passagier: ratten die de pestbacterie bij zich droegen en geïnfecteerd waren. Deze ratten hadden vlooien. De vlo krijgt de bacterie binnen door bloed te drinken van de rat. Wanneer de vlo overspringt naar een nieuwe gastheer, bijvoorbeeld een mens, en deze bijt, wordt deze ook besmet. Via de haven van Genua en andere Italiaanse steden verspreidt de pest zich razendsnel door Europa. De pandemie kostte uiteindelijk aan miljoenen Europeanen het leven.
De gevolgen van de Pest
Van mei tot september 1348, bijvoorbeeld, ging de Pest tekeer in Siena. De bevolking van Siena en het omliggende gebied telde destijds ongeveer 100.000 mensen. De ziekte decimeerde de bevolking binnen een paar maanden en in totaal 80.000 mensen stierven. Uiteindelijk overleefden 10.000 inwoners van Siena. De lijken lagen hoog opgestapeld in de straten en vonden uiteindelijk hun laatste rustplaats in massagraven. De bevolking was doodsbang. Velen van hen ontvluchtten de stad en zochten hun heil op het dunner bevolkte platteland. De ouder verliet het kind, de vrouw haar echtgenoot in de hoop hun eigen gezondheid zo te behouden. Ze lieten de reeds zieke mensen achter in de stad en velen daar verhongerden. Afstand houden was toen een intuïtieve keus! Degenen die overleefden bleven verstoord, diffuus en gevoelloos achter. En zo ging het in heel Europa.
Maar daar bleef het niet bij. Grote delen van Europa werden bestuurd volgens het feodale systeem. In bloeiende handelssteden was dit systeem al wat minder dominant, maar over het algemeen was dit het meest gangbare bestuurlijke en maatschappelijke systeem in de middeleeuwen. Laten we even bij Italië blijven. De middeleeuwse samenleving vóór de Pest was in drie standen verdeeld: de geestelijkheid, de adel en de boeren en arbeiders. De boeren betaalden belastingen aan de rest, vaak door een gedeelte van hun oogst af te staan en voorzagen de anderen dus van voedsel. ‘Ter compensatie’ mochten ze meevechten in de oorlogen van de adel en zich door de geestelijkheid laten vertellen dat ze zondaren waren…. De Katholieke Kerk duldde geen kritiek.
De Pest deed het middeleeuwse Europa op zijn grondvesten schudden. Door de Pest begonnen de mensen vraagtekens te zetten bij het geloof en de bestaande maatschappelijke orde begint de eerste scheuren te vertonen. De twijfels aan alles wat de Katholieke Kerk predikte begonnen met de Zwarte Dood. Ook de heerschappij van de adel (en rijke kooplieden) raakte in de problemen. Ineens waren er nog maar weinig arbeiders en heel veel land. Dit veranderde de dynamiek tussen de lijfeigenen en hun adellijke heren. In Engeland bijvoorbeeld begonnen de bezitters van grond, de grond te verpachten op commerciële basis, in plaats van belastingen te heffen. Dit gaf de overlevenden het idee dat er nieuwe mogelijkheden waren en bovendien konden ze overstappen van de ene naar de andere heer. Maar uiteindelijk herstelde de bevolking zich weer van de Pest en groeide weer. Alleen de boeren, die de nieuwste technieken gebruikten, overleefden. Na eeuwen beleven we het verdwijnen van het feodale systeem. Het kapitalisme in de landbouw is geboren.
Dit alles klinkt heel vriendelijk, maar dat was het zeker niet.
De ‘Preview’ in water tussen 1365 en 1385
De Preview vindt niet in zomaar een waterteken plaats, maar in Schorpioen. Dit is niet het gemakkelijkste teken onder de watertekens. De drie watertekens Kreeft, Schorpioen en Vissen hebben allemaal iets geheimzinnigs en zijn meer gevoelsmatiger ingesteld dan rationeel. Echter Schorpioen heeft een emotionele intensiteit die de andere twee niet hebben. Schorpioen kan niets met oppervlakkigheid en gaat door tot de kern. Schorpioen (en diens moderne heerser Pluto) breekt nietsontziend tot de bodem af wat zijn tijd gehad heeft en aan vervanging toe is, om vervolgens iets nieuws uit de as te laten herrijzen. Het is een dood-/wedergeboorteproces dat gepaard gaat met transformatie. Schorpioen heeft te maken met macht en controle, met de neiging om kaarten dicht tegen de borst te houden en situaties achter de schermen te sturen of te beheersen. Oude structuren en structuren die groei laten stagneren worden vernietigd om vervangen te worden door iets nieuws wat groei mogelijk maakt.
Tussen 1365 en 1385, enkele decennia na de eerste grote klap van de Zwarte Dood bevond de wereld zich in een turbulente overgangsfase. De transformatie werd niet gekenmerkt door direct herstel, maar door diepe sociaal-economische spanningen, demografische schokken en de eerste structurele verschuivingen richting de moderne tijd.
De transformatie voltrok zich op de volgende hoofdlijnen: de Pest was na 1352 niet verdwenen. Nieuwe golven, zoals de Pestis Secunda in 1361 en latere uitbraken in de jaren 1370 en 1380, troffen vooral jongeren en de nieuwe generatie en de bevolkingsgroei bleef volledig achterwege. Steden bleven kampen met enorme tekorten aan inwoners. Derhalve probeerde men migratie van het platteland naar de steden te stimuleren.
Deze periode van de 20 jaar durende Preview kenmerkte zich door extreme schaarste aan arbeidskrachten, felle sociale onrust, economische verschuivingen en een herstructurering van de macht in zowel Europa als Azië.
Er was een enorm tekort aan arbeidskrachten. Overlevende boeren en arbeiders konden veel hogere lonen eisen. Doordat de adel de boeren en arbeiders wel tegemoet MOEST komen om zich er van te vergewissen dat ze hun land zouden blijven bewerken, begon het feodale systeem van lijfeigenschap te wankelen. Ondanks dit werd niet alle landbouwgrond bewerkt en lag braak. Deze grond werd goedkoper en men schakelde veelvuldiger over op veeteelt.
Ook ontstond er een nieuwe middenklasse, omdat veel mensen die overleefd hadden geld en bezittingen erfden van hun overleden familieleden.
De adel en elite stelde alles in het werk om hun macht te behouden en probeerde de stijgende lonen en de herwonnen vrijheid van de lagere klassen te onderdrukken met strenge wetgeving. Politieke onrust, opstanden en explosies van geweld volgden.
Hoewel net voor deze periode, zette in 1358 een bloedige Franse boerenopstand de toon voor de decennia daarna. In 1378 grepen ongeschoolde wolarbeiders in Florence tijdelijk de macht om betere politieke inspraak en rechten op te eisen. In 1381 was er een massale Engelse boerenopstand onder leiding van Wat Tyler, direct aangewakkerd door de invoering van een nieuwe vlaktax, een belasting waarbij iedereen exact hetzelfde percentage aan belasting betaalt, ongeacht de hoogte van het inkomen.
Er waren ook demografische en culturele veranderingen. Steden probeerden hun bevolkingsaantallen te herstellen via migratie vanaf het platteland, maar bleven veel kleiner dan voor 1347. In de kunst en cultuur ontstond een sterke focus op de sterfelijkheid, wat zich later uitte in de bekende Danse Macabre (Dodendans).
Het gezag van de Katholieke Kerk nam af, omdat geestelijken even hard stierven als het gewone volk. Dit stimuleerde de opkomst van radicale, religieuze groepen zoals de flagellanten (geselaars) en vroege hervormers.
Ook buiten Europa waren de veranderingen zichtbaar. In het Midden-Oosten, bijvoorbeeld en in China. Het Mamlukken-sultanaat in Egypte en Syrië was zwaar getroffen en kampte in deze periode met een diepe economische crisis en verwaarloosde landbouwinfrastructuur.
De demografische klap van de pest droeg ook bij aan de val van de Mongoolse Yuan-dynastie. In 1368 greep de Ming-dynastie de macht, waarna China begon aan een periode van herstel en isolationisme.
Het einde van de luchtcyclus
Tussen 1385 en 1425 vonden de twee laatste Grote Conjuncties weer plaats in lucht. In eerste instantie in Tweelingen en als laatste in Waterman.
In Centraal-Europa leidde de combinatie van Pest, economische recessie en religieuze onrust tot een grootschalige bevrijdingsbeweging. Na de executie van de hervormer Johannes Hus in 1415 kwamen de Tsjechen (de Hussieten) in opstand tegen de Katholieke Kerk en het Heilige Roomse Rijk. Dit escaleerde in 1419 in een oorlog waarbij boeren en stedelingen streden tegen feodale onderdrukking.
De werkelijke ‘bevrijding’ voor de lagere klassen tussen 1385 en 1425 kwam niet zozeer van succesvolle gewapende revoluties, maar van de demografische realiteit. Omdat de bevolking na de pestgolven nog altijd klein was, bleef de vraag naar arbeid extreem hoog. Dit gaf boeren en arbeiders een unieke onderhandelingspositie. Zij konden de overstap maken naar andere landgoederen of steden waar betere voorwaarden werden geboden, wat de feodale structuren uitholde en de weg vrijmaakte voor meer economische onafhankelijkheid.
Hoewel de feodale adelstand niet volledig werd verdreven en ongelijkheid bleef bestaan, zorgde de combinatie van sociale onrust en economische schaarste in deze veertig jaar voor de definitieve neergang van het middeleeuwse feodalisme in West-Europa.
De astrologie van de Grote Conjunctie van 1345
Je kunt je afvragen of de astrologen die leefden ten tijde van de Pest, de pandemie niet hadden kunnen zien aankomen? Ik denk dat in die tijd niet alles mogelijk was. De doktoren en dus ook de astrologen in die tijd wisten niks van bacteriën en virussen, maar ook de planeten Uranus, Neptunus en Pluto waren nog niet ontdekt.
Hieronder vind je de horoscoop van het moment van de Grote Conjunctie van 1345. De exacte locatie waarvoor een horoscoop gemaakt is, bepaalt de huizenverdeling. In dit geval zijn locatie en huizenverdeling niet aan de orde. Door de huizenverdeling buiten beschouwing te laten krijg je een beeld dat onafhankelijk is van de locatie en dus wereldwijd geldig is. De huizen worden daarom niet meegenomen in de duiding.
Wat in ieder geval meteen opvalt is dat de Grote Conjunctie op 19 graden Waterman valt. Waterman is het teken van o.a. rebellie, vernieuwing en bevrijding. Om deze conjunctie heen staan twee planeten Mars en Neptunus. En dan bekruipt mij al een ongemakkelijk gevoel. De lichamelijke weerstand van Mars in Vissen is laag en iemand/iets met Mars in Vissen is vatbaar voor bacteriën en virussen. Als je dan ook nog meeneemt dat Mars/Neptunus ook staat voor infecties en vatbaar maakt voor besmettelijke ziekten en epidemieën wordt dat ongemakkelijke gevoel alleen maar ongemakkelijker. Wanneer je je realiseert dat het midpunt van die Mars/Neptunus op de Jupiter/Saturnus conjunctie valt, wordt mijn ongemakkelijke gevoel verdreven door sterke onrust.
Waterman geeft aan dat deze Grote Conjunctie een vernieuwings- of bevrijdingscyclus is met betrekking tot hoe wij als mensheid samenleven, regels opstellen en omgaan met maatschappelijke uitdagingen. Deze bevrijdingscyclus gaat gepaard met een epidemie (Mars/Neptunus). En die bevrijdingscyclus wordt op gang gebracht door mensen die over zee komen (Mars/Neptunus).
Sextiel op de Grote Conjunctie staan de Zuidknoop/de Zon/Pluto en Uranus. De Zuidknoop geeft aan dat we hier te maken hebben met een oud patroon dat aan verandering toe is. Over welk patroon gaat het hier dan? Uranus/Pluto is een heel heftige energie en ‘spreekt’ over radicale maatschappelijke omwentelingen en het plotseling doorbreken van de machtsstructuren door middel van conflicten en geweld (Ram). Over welke machtsstructuren hebben we het dan zegt de Zon: de macht van leiders, aristocraten, monarchen en staatshoofden. Deze conflicten hadden natuurlijk te maken met het afschaffen van de horigheid en het feodale systeem, zoals we eerder in dit verhaal al zagen.
Ook Mercurius in Ram spreekt over conflicten maar dan verbaal (Mercurius). Mercurius in Ram is ook direct en scherp en zal verbaal voor zichzelf opkomen zonder lang ergens omheen te draaien. De Zwarte Dood ontwrichtte de maatschappij volledig, omdat een groot gedeelte van de bevolking stierf en vanwege de schaarste aan arbeidskrachten. Dit leidde tot scherpe conflicten zowel verbaal als gewelddadig tussen de verschillende sociale klassen.
Venus in Stier die vierkant op de Grote Conjunctie staat, geeft aan dat het in deze conflicten gaat om het vasthouden/veiligstellen/beschermen (Venus als heerser van Stier) van verworven rijkdom/eigen bezit/land/goederen/status (Stier).
Deze Venus staat weer vierkant Neptunus in Waterman. Het vierkant zorgt voor stress. De belangen aangegeven door de vierkant staande planeten, in dit geval Venus en Neptunus, staan haaks op elkaar en strijden om voorrang. In dit geval is het beschermen en veilig stellen en zo behouden van bezit en land essentieel, want Neptunus in Waterman geeft aan dat de grenzen tussen bevolkingsgroepen (Waterman) vervagen (Neptunus) tot gemeenschappen (Waterman) rondom gedeelde idealen (Neptunus).
Ook de Maan staat sextiel de Grote Conjunctie. Deze geeft aan dat er behoefte (Maan) is aan moraal, rechtvaardigheid en eerlijkheid (Boogschutter).
Tenslotte geeft de Noordelijke Maansknoop hier aan waartoe al het bovenstaande uiteindelijk moet leiden. In Weegschaal is het de bedoeling te komen tot sociaal evenwicht en rechtvaardigheid. Weegschaal staat voor Vrouwe Justitia, compleet met blinddoek, die zorgvuldig de feiten, de bewijslast en de argumenten van zowel de aanklager als de verdediging wikt en weegt om te komen tot een afgewogen oordeel op basis van gelijkheid en diplomatieke maatschappelijke relaties.
Conclusie
Was het mogelijk geweest de uitbraak van de Pest te voorspellen? Ja, wel degelijk. Echter, wel met de kennis van het universum die wij tegenwoordig tot onze beschikking hebben. Pluto, Uranus en Neptunus spelen een opmerkelijke rol in dit verhaal. Middeleeuwse astrologen moesten het doen zonder hen.